Kto powiedział, że noc jest od spania? Nie, nie, proszę państwa, noc jest właśnie od niszczenia sobie życia.

Warrant "Cherry Pie"

Artur Łukasz Miszkiel || lat (jeszcze) 23 || urodzony 23 grudnia || całe życie w Warszawie || całe życie z wariatami || nałogowy palacz || stały bywalec w pubie, gdzie puszczają klimatyczną muzykę || mieszkanie w centrum || lider i wokalista rockowego zespołu Cherry Pie || biseksualny || syn Stefana i Jolanty || straszy, przyrodni brat Sary ||

"Masz dwadzieścia dwa lata i zero perspektyw na życie. Na Twoim koncie jest więcej porażek niż sukcesów. Nie tak z ojcem Ciebie wychowałam. Ledwo ukończyłeś szkołę i myślisz, że dalej będziemy Cię utrzymywać? Nawet o tym nie myśl! Masz dokładnie miesiąc, aby znaleźć sobie mieszkanie. A tam będziesz mógł robić, co Ci się tylko podoba"

Takie słowa usłyszałem kilka miesięcy temu od swojej rodzicielki. Urocze, co nie? Miała mnie już dosyć, tak samo jak ja jej. Życie w ciągłych nakazach, zakazach i warunkach, które musiałem spełniać. Nie tego chciałem. Chciałem rozwinąć skrzydła i wzbić się. Pokazać im wszystkim, że stać mnie na wiele. Moi rodzice nigdy nie znosili sprzeciwu, dlatego też każdy objaw mojego buntu przeciwko im tłumili. Do swego czasu bardzo skutecznie, jednak z czasem zacząłem wymykać im się spod kontroli. Pierwszym takim krokiem było zrobienie kilku tatuaży. Och, jaką miałem wtedy awanturę! Bo grzeczny synek i tatuaże! Któż to widział, aby dziecko szanowanych rodziców nosiło takie coś! Przynajmniej oni tak twierdzili. Kolejnym- chęć rzucenia szkoły. A jeszcze następnym- dołączenie do zespołu rockowego Cherry Pie (nazwa wzięła się z uwielbienia do zespołu Warrant).

Jednak żadne z nich nie było (jak się okazało później) takie święte. Matka raz zdradziła ojca. Ojciec raz zdradził matkę w ramach rewanżu. O raz za dużo, bo z tego romansu z jego sekretarką mam młodszą siostrę, której nie znoszę. I vice versa. Nawet widziałem jak się cieszyła, kiedy wyprowadzałem się z domu. Mały, wredny, podstępny kaszalot. W każdym bądź razie opuściłem ten cały zakłamany syf i razem z kumplami wynajęliśmy mieszkanie w centrum miasta. Pięciu facetów w jednym mieszkaniu? Na początku wydawało mi się to takie jak z kosmosu wzięte. Ale teraz po trzech miesiącach stwierdzam, że jest dobrze.  Pracuję od czasu do czasu jako dostawca pizzy. Zarabiam całkiem nieźle, bo jeszcze z głodu nie padłem. Śpiewam w zespole. Ba, wysłaliśmy nawet kilka piosenek do kilku wytwórni. Rodzice się do mnie nie odzywają, bo pewnie w ich mniemaniu zszedłem na psy. Moja dziewczyna zerwała ze mną, bo wybrałem takie, a nie inne życie. Aktualnie cieszę się życiem singla. Przynajmniej mogę uprawiać seks bez zobowiązań. Słucham tej samej muzyki co kiedyś, tyle że o wiele głośniej. Jeżdżę starym, obłoconym Volkswagenem Golfem z 1996 roku (cabrio, edycja Bon Jovi).  I jest mi z tym dobrze.

Jeżeli miałbym opisać swój charakter to raczej byłoby dla mnie trudne. Wedle opinii innych ludzi, którzy przebywają w moim towarzystwie jestem całkiem fajnym gościem. Pochrzanionym buntownikiem, który kiedyś poprowadzi innych. Ha, chciałbym. Kiedy ktoś potrzebuje pomocy, staram mu się pomóc. Ot, taka reakcja odruchowa. Potrzebujesz pieniędzy? Przyjdź. Pożyczę Ci ile trzeba i nawet odsetek nie naliczę. Potrzebujesz gdzieś przekimać? Wal śmiało, jakoś pomieścimy się w mieszkaniu. Jednakże potrafię też powiedzieć twardo 'Nie', o ile wymaga tego sytuacja. 

Staram się być szczery w rozmowie z innymi, ale jestem tylko człowiekiem i zdarza mi się skłamać. Do moich wad należy także zaliczyć to, że jestem leniem patentowanym. Bywam czasami bezczelny, co też czasami ściąga na mnie kłopoty.

Jak widać... Nie jestem krystalicznie czysty. Z resztą tak jak każdy z nas.

Jestem średniego wzrostu osobnikiem, który mierzy z jakieś metr osiemdziesiąt pięć. Przynajmniej tyle miałem na ostatnim bilansie u pielęgniarki szkolnej za czasów liceum. Ważę też nie za dużo, bo jedynie siedemdziesiąt kilogramów. To akurat, sprawdziłem na wadze, która stoi u nas w łazience w mieszkaniu. 

Spoglądam w lustro i co widzę? Uśmiechniętego, niebieskookiego bruneta, który kiedyś był blondynem. Te czasy na razie minęły. Włosy mam średniej długości do ramion. Czasami zdarza mi się malować oczy, jak i twarz. Ale to naprawdę czasami i chyba tylko kiedy gramy gdzieś z zespołem. Na swoim ciele mam pełno tatuaży i zapewne nie poprzestanę na nich. Bowiem, co rusz idę do studia w celu zrobienia mi nowego. 

Najczęściej można mnie spotkać w jeansowych spodniach i koszulkach z krótkim rękawem. Dosyć często są to takie z logami moich ulubionych zespołów, albo z poglądami, które reprezentuję i popieram. Na nogach tradycyjnie albo trampki, albo glany. Zależy od pogody.

Chcesz coś jeszcze wiedzieć? A proszę bardzo. Piszę teksty piosenek. Lubię rockową muzykę Najbardziej zespoły z lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, ale i tymi młodszymi (o ile dobrze grają) także nie pogardzę. Miałem kiedyś psa, który wabił się Stefan (ot, żeby ojca powkurzać). Ale Stefan mi gdzieś zwiał kiedyś podczas, gdy go spuściłem ze smyczy na spacerze. Lubię grać w strzelanki na komputerze, za to nie znoszę Slendera (co za powalona gra). Mam przyrodnią siostrę, która nazywa się Sara (o zgrozo imię jak dla psa), ale mówię na nią kaszalot.

Czy to wszystko? 

Chyba jeszcze nie. Ściany w moim pokoju są oblegane przez plakaty. Na półkach goszczą oryginalne płyty ulubionych wykonawców. Moim idolem jest Paul Stanley z KISS. Rzadko kiedy oglądam telewizję (telewizja ogłupia ludzi, a głupimi łatwiej rządzić). Nie mam konta na żadnych askach, czy też fejsbukach. Nie poszedłem do wojska, bo nie chcę zabijać ludzi (sądzę, że sztuka jest też dobrą bronią, a czasami nawet i lepszą niż karabin). Palę papierosy i okazjonalnie piję alkohol. I lubię starsze od siebie kobiety.